(Westland 17 oktober 2026, nummer 569). Zelfs een niet geboren maar inmiddels decennia getogen inwoner van deze regio vindt het niet leuk als het Westland iedere keer toch weer bedenkelijk – landelijk – in de aandacht komt.
Lange tijd was dit gebied overgoten met het Asterix en Obelix – imago waarbij we met een zekere trots aangaven soms lekker eigenwijs en dwars te (willen) zijn. Zo van: Wij, Westlanders, weten echt wel hoe een tomaat of een komkommer smaakt..’
Islamitische school
Dat beeld kantelde al een beetje toen we jaren terug nationaal bekend werden vanwege onze collectieve weigering voor de komst van een islamitische school. Die er later overigens gewoon wel kwam. Zelfs het toen oppermachtige CDA leek deels zelfs te aarzelen.
Ook toen de Spreidingswet een paar jaar terug werd ‘uitgevonden’ was Westland al direct de plek waar de gemeenteraad er zich unaniem tegen uitsprak. En ‘de wereld’ liet weten dat er hier, zelfs niet tussen de kassen, geen asielzoekerscentrum mocht komen.
Slechte bijsmaak
Ons land, én Westland, was collectief inmiddels al zo verrechtst dat meer mensen én gemeenten dat ook vonden en vinden. En dat Westland daardoor symbolisch een soort politiek voorbeeld voor die gemeenten werd.
En hoewel er nu een iets tactischer bestuurscollege dan het vorige is dat op slimme wijze met de betrokken minister Bart van den Brink een opmerkelijke soort asielzoekers-ruildeal gaat treffen, heeft deze kassengemeente nog steeds een naam met een slechte bijsmaak op het ministerie van asiel en migratie.
Illegale huisvesting
En daar komt dan nu actueel de rel rond de illegale huisvesting van een kleine 150 Oekraïners bij. Die door een welbekende ‘s-Gravenzandse tuinder hierheen zijn gehaald en (zouden) worden ondergebracht op locaties van de tuinder die niet toegestaan zijn door de gemeente.
Zodra de laatste handhavend optreedt schuift de tuinder het probleem door naar de gemeente. En maakt gebruik van de regel dat die wettelijk verplicht is dan voor huisvesting van de Oekraïners te zorgen. Waardoor heel snel slaapplekken op het vakantiepark Vluchtenburg moesten worden gerealiseerd. De rekening daarvan gaat vrijwel zeker naar het Rijk. Naar ons dus.
Onwenselijk en onacceptabel
De tuinder zegt dat hij best de huisvesting wil regelen maar dat de gemeente dwars ligt om aan de door hem gekozen locaties geen toestemming te verlenen. Dan los je het slaapprobleem toch zelf maar op, moet hij misschien wel gedacht hebben.
De gemeente noemt deze handelswijze onwenselijke en onacceptabel. Dat standpunt deelt ook de Westlandse politiek. Die er schande van spreekt en in meerderheid keiharde maatregelen wil en de gemaakte kosten bij de tuinder in rekening wil brengen.
Letter en geest
Ondertussen blijven de gemeente en de tuinder juridisch kissebissen over een juridisch oplossing van het probleem. Waarschijnlijk zal de tuinder volgens de letter van de wet niets fout hebben gedaan. Maar in de geest daarvan natuurlijk wel.
Dat alles kan dus nog wel een tijdje gaan duren maar één ding staat vast: in den lande klinkt opnieuw rond: daar heb je het Westland weer.
Rien van den Anker
De rubriek ‘je suis rien’ is een boeketje columnpjes, vaak maar van één alinea. Een clin d’oeil naar mezelf en de samenleving. Een knipoogje, soms met serieuze ondertoon.